Rolstoelvriendelijke - route

Landgoed de Wouwse Plantage is een ca. 900 ha groot en afwisselend landgoed bestaande uit bossen, lanen, akkers en weilanden. De Zoom, de voormalige turfvaart, ligt hier in de noordflank van het landgoed. De uitgestrektheid en verstilling van dit grote landgoed leent zich er bij uitstek voor om in te spelen op de bewustwording van onze zintuigen in relatie tot landschap en natuur.
Vanuit het concept voor de Route van de Turf is op deze plek gekozen voor het thema ´REFLECTIE - ontdek jezelf´. En vanuit dat thema is de keus gevallen op het sculptuur ´Blossom´ van Ronald Westerhuis.

Een drietal staanders omklemt een hoogglanzende bol, het ontluiken van een bloem. De bol weerspiegelt de omgeving en wordt op die manier een met de omliggende ruimte. Door zijn spiegeling en reflectie werkt ´Blossom´ als baken en maakt bezoekers nieuwsgierig om de bijzondere plek te bezoeken.

Op initiatief van landeigenaar P.J. baron de Caters werd nabij zijn landgoed en steenfabriek in 1870 een kerk gebouwd die het centrum van het nieuwe Pindorp ging vormen, later Wouwse Plantage genoemd. De Gertrudiskerk is na de Tweede Wereldoorlog door architect Jac. Hurks hersteld. 

In 1870 ontwikkelde hij plannen, maar hij werd van alle kanten tegengewerkt. Hij liet zich daardoor niet uit het veld slaan en in 1871 kwam de eerste kerk gereed. Bisschop Van Genk hield echter zijn poot stijf en stuurde geen priester naar Wouwse Plantage. Ook zijn opvolger mgr. Van Beek was niet genegen mee te werken aan de stichting van een nieuwe parochie. Pas op 9 januari 1876 werd pastoor Theodorus Joannes Ketelaars tot pastoor benoemd. In 1877 werd een nieuwe pastorie gebouwd aan de noordkant van de kerk. In 1891 werd begonnen met de bouw van een nieuwe kerk. Op 9 november 1891 werd de nieuwe kerk ingewijd met een plechtigheid die 4,5 uur duurde! 
In de kerk werd de H. Nicolaas van Tolentijn aanbeden. Er werden processies en bedevaarten vanuit Bergen op Zoom naar deze heilige gehouden. Deze heilige werd aangeroepen bij ziektes van mens en vee.

Na pastoor Ketelaars kwam pastoor de Jong (1891-1921) en vervolgens pastoor Loonen (1921-1959). In de Tweede Wereldoorlog werd de kerk bij de bevrijding flink beschadigd. Op 25 oktober 1944 werd de kerktoren opgeblazen, waardoor ook het oude gedeelte van de kerk totaal vernield werd. Van het nieuwe gedeelte waren de gewelven ontwricht. De Gertrudiskerk is na de Tweede Wereldoorlog door architect Jac. Hurks hersteld. 

 In 1959 kwam pastoor De Beer (tot 1972) en na hem werd Martinus Opgenoord pastoor. Hij bleef tot de opheffing van de parochie Wouwse Plantage in 1999. Nu is Wouwse Plantage een geloofsgemeenschap die deel uitmaakt van de
parochie Onze Lieve Vrouw in het Woud.
De toekomst van het kerkgebouw is op dit moment onzeker.

Jaren geleden is deze plek ontstaan vanuit de doelstelling om mensen, die het slechter hebben, in een andere wereld bij te staan. Een fysieke plek die in de loop der jaren letterlijk is uitgegroeid, recent is aangepast, en ook nu weer een verbinding legt met de Nieuwe Wereld. In de rand van het bos met uitzicht op de aanliggende weilanden en akkers is het een oase in een verstilde omgeving. Met de  symboliek van de plek en de stilte van de omgeving is gekozen voor het thema ´VERSTILLING- de oase ´met de dubbele betekenis die het thema heeft. Het beeld ´Benijdenswaardige hoogte´ van Pieter Obels sluit op die thematiek naadloos aan.

Benijdenswaardige Hoogte is een beeld van cortenstaal van Pieter Obels. De essentie en esthetiek van natuurlijke vormen worden geconserveerd in ingenieuze cirkelvormen;  chaos en orde, beweging en rust.

De stichting ´Wouw voor de Derde Wereld´ legt in 1993 het Derde Wereldbos aan. Een nieuw stukje natuur aan de Wildersedreef aan de oostrand van het bosgebied van de Wouwse Plantage. Er worden door leerlingen 5.000 boompjes geplant. Met de opbrengst van de verkoop van de bomen worden bosprojecten in Kenia ondersteund. In 2019 is het gebied opnieuw aangepakt. Op het terrein van twee ha is eerst ruimte gemaakt om op vijf plekken bloemen te zaaien die zorgen voor biodiversiteit. Het gebied heeft drie ingangen met elk een ‘tunnel’ van loofbomen. Er zijn nieuwe wandelpaden gemaakt en een vijver gegraven. Die wandelpaden zijn semiverhard, zodat ook mindervaliden gemakkelijk het gebied kunnen bezoeken.

Oorspronkelijk staat op het landgoed een herberg, maar als er te veel bezoekers komen, besluit landgoedeigenaar Paul Emsens in 1911 om een hotel te bouwen aan de rand van het dorp. Dat is hotel Goense, het latere hotel Dekkers. De witte villa aan de Plantagebaan 232 is nu in particuliere handen. 

Aan de Plantagebaan 227 staat de vroegere steenfabriek. Die wordt in 1869 gebouwd door baron Constantijn de Caters en het is dan een steen-, pannen- en plavuizenfabriek. De handgevormde stenen werden als Wouws bont door het gehele land gebruikt. In 1984 wordt de productie van baksteen gestaakt en komt er een handel in bouwmaterialen en een deel van de oude ringoven wordt met authentieke materialen tot museum ingericht.