Stadswandeling Roosendaal

De Sint Jan de Doperkerk, lokaal beter bekend als de Sint-Janskerk, is gebouwd tussen 1836 en 1839 in een neoklassieke stijl waarbij de oude toren uit de 15e eeuw in het geheel is opgenomen. Een eerste kapel werd eerder in 1268 op deze plaats gesticht. In 2003 werd de kerk aan de eredienst onttrokken. Eeuwenlang, tot 1979, werd de kerk bediend door de paters norbertijnen uit de abdij te Tongerlo. Deze zogenaamde witheren resideerden in een pastorie aan de Molenstraat, een pand dat anno nu in gebruik is als erfgoedcentrum Tongerlohuys.

Het Tongerlohuys is een voormalige pastorie die in 1762 zijn huidige vorm kreeg. Tot 1971 woonden hier de Norbertijner geestelijken uit de abdij van Tongerlo (België) die de diensten verzorgden in de nabijgelegen Sint Janskerk. Deze paters staan ook wel bekend als witheren vanwege hun lichtgekleurde habijt.De omliggende gracht en de brug met het smeedijzeren hek zijn kenmerkende elementen van dit Rijksmonument.

In het Tongerlohuys is het Museum Tongerlohuys gevestigd. Vanwege een ingrijpende verbouwing is het museum tijdelijk gevestigd in het EKP-gebouw aan het Kadeplein 2. 

Tussen schouwburg De Kring, het Tongerlohuys en Het Koetshuis vind je de Stadstuin van Hasselt, een aangename groene plek om te vertoeven of doorheen te wandelen. De stadstuin biedt o.a. ruimte aan kunst en cultuur. Zo zijn er in de tuin negen verschillende kunstwerken te bewonderen en er zijn het hele jaar door diverse wisseltentoonstellingen. De naam van de stadstuin sluit aan bij de geschiedenis van de stad: de tuin is vernoemd naar de bankiersfamilie Van Hasselt die vroeger een groot deel van de grond in bezit had.

Duurzaam
In de tuin staan duurzaamheid en biodiversiteit centraal. Er zijn speciale stenen gebruikt voor het hekwerk waar insecten een veilig plekje kunnen vinden en er zijn verschillende wadi's aangelegd om regenwater op te vangen. Daarnaast staan er diverse vaste en tijdelijke kunstwerken in de tuin en heeft ook de Groenfabriek er een plekje gevonden. 

De kleine huizen rondom een pleintje met een kapel werden gebouwd in 1938 naar ontwerp van architect A. van Hees in de stijl van de Delftse school. Maria van Wasservas stichtte in 1617 de voorganger van Mariagaard, een zogenaamd Godshuis, als onderkomen voor arme, oude vrouwen.

Winkelcentrum Passage is het meest unieke winkelcentrum van Roosendaal en omstreken. Deze beeldschone, overdekte winkelstraat ademt een Venetiaanse sfeer en maakt van winkelen een echte beleving. Bovendien vormt de Passage de overdekte verbinding tussen de Raadhuisstraat en de Nieuwe Markt waar je een mooie mix van boetiekjes, landelijke winkelketens en lokale horecagelegenheden vindt. De Passage is 7 dagen per week geopend.

Achter het uit 1809 daterende neoclassicisme gaat nog metselwerk schuil van het tijdens het Twaalfjarig Bestand in Hollandse renaissancestijl heropgebouwde vrijheidshuis. De overwelfde benedenverdieping van het eerste raadhuis bleef daarbij bewaard. In de negentiende eeuw, nadat Roosendaal door koning Lodewijk Napoleon tot stad was verheven, sprak men zelfs van het Stadhuis aan de Groote Markt. Het fraaie smeedwerk van de balustrade stamt dan ook uit die tijd. Een grootschalige renovatie in 1974 betekende het einde van alle eclectische toevoegingen uit 1898 van de architect M. Vergouwen. De 18e-eeuwse hardstenen schouw uit de raadzaal zakte een verdieping en vormt daar een oneigenlijk decoratief element in het nieuwe interieur van de burgerzaal.

Midden op de Markt staat het bronzen beeld van de Tullepetaon, het carnavalssymbool van Roosendaal. De tullepetaon is een vette, volgevreten parelhoender met een veel te grote smoel, trots, opschepperig, recht van het boerenerf weggelopen op zijn klompen. De maker is Leon Vermunt die ook de panelen voor de sokkel maakte. Daarop zijn vele karakteristieke elementen en gebouwen uit Roosendaal te zien.

Een eerder in opdracht van P. van Weel gebouwd woonhuis werd in 1892 in opdracht van Emile van Loon verbouwd en uitgebreid naar een plan van architect M. Vergouwen. Voor een voornamelijk inwendige verbouwing in 1929 tekende de architect J. Th. Cuypers.
In 1936 werd het pand in gebruik genomen als "nieuw" gemeentehuis. De vestibule en het trappenhuis met het glas-in-lood, de tuinzaal met de "zeven werken van barmhartigheid" en ook de marmeren schouw en de muurschilderingen van G. de Morée in de vroegere werkkamer van Vincent van Gilse, schoonzoon van Emile van Loon, geven het pand een zekere voornaamheid. 
Door de bouw van Marktstede is de relatie van het pand met de tuin, het huidige Emile van Loonpark, geheel verdwenen. De tuinaanleg uit 1883 van tuin-architect Heerma van Voss bleef behouden.

D’Ouwe Sok, het kunstwerk voor het 750-jarig jubileum van Roosendaal in 2018, is door kunstenaars Léon Vermunt en Ruben van de Ven gemaakt uit de driehoeken die door Roosendalers zijn aangeleverd. In de sok is een tijdscapsule verwerkt, waarin inwoners van Roosendaal allerlei historische artikelen hebben verzameld, die over 50 jaar, in 2068, weer tevoorschijn wordt gehaald.

In het Emile van Loonpark voelt het alsof je midden in de natuur zit, maar dit stadspark ligt midden in het centrum van Roosendaal. Strijk neer op een bankje, op het gras of in de muziekkiosk en geniet van de rust. In het park tref je bijzondere bomen aan en er liggen wandelpaden rondom de mooie vijver. Bijzonder is het kunstwerk D’Ouwe Sok, een kunstwerk voor en door alle Roosendalers.

Dit oudst bewaarde particuliere woonhuis van Roosendaal dateert van ongeveer 1665. Tot 1845 was het een woonhuis met werkplaats van een gareelmaker. Daarna was het pand tot 1955 een schoenmakerij. Het rijksmonument is in 1962 gerestaureerd en was tot kort het enige nachtcafé van Roosendaal.

De kerk van Onze Lieve Vrouw aan de Kade is in 1868 gebouwd in een mengeling van stijlen, zowel neoromaans als neobyzantijns. In 1909 is de koepel en het achterste gedeelte toegevoegd. De paters redemptoristen, die vanaf 1874 vanuit de kerk volksmissies en retraites gaven, zijn in 2003 vertrokken, waarna kerk, klooster en tuin gerestaureerd zijn. Vandaag de dag is het een parochiekerk. De kerk is in de zomermaanden op zaterdagmiddag te bezoeken. Neem dan ook zeker een kijkje in de achter de kerk gelegen Paterstuin.

De Onze Lieve Vrouwekerk behoort tot de Sint Norbertusparochie. Er zijn eucharistievieringen op zaterdag om 18.30 uur en op zondag om 09.30 uur.  

De Paterstuin aan de Kade is een plek voor ieders rust en bezinning. De tuin van de Onze Lieve Vrouwekerk is met recht een verborgen pareltje die velen dagelijks voorbij rijden zonder dit te weten. De tuin grenst aan het water van de Molenbeek. Monumentale bomen en stenen scheidingsmuur, bruggetje over de vijver, kruisbeeld en serre, geven inspiratie om een goddelijk idee te krijgen. Hoe je er komt? Loop rechts van de Paterskerk en het klooster (Kade 21-23) naar de achterzijde van de kerk. Je kunt een kleine wandeling maken in de tuin of op een bankje genieten van de serene rust. Als het poortje open is kun je de tuin ook verlaten via de houten trap en het vlonderpad langs het water. Je komt dan weer op de Kade ter hoogte van huisnummr 37. 

Historie
In 1868 vestigden zich de paters redemptoriesten aan de Kade te Roosendaal. Zij bouwden daar een kerk met klooster. Op een laaggelegen terrein tussen twee armen van de Watermolenbeek legden zij daarachter een siertuin met fruitbomen aan. De muur aan de zuidzijde bevat een een terracotta plaquette van de ordestichter van de redemptoristen, de Heilige Alphonsus.

Op 5 mei 1960 werd dit beeld van Joop Vlak onthuld op de locatie waar op 30 oktober 1944 twee regimenten van de Britse Polar Bear divisie via een Baileybrug het centrum van Roosendaal binnentrokken. Het moment van de bevrijding wordt herdacht door dit beeld in vauriosteen van een ijsbeer op een ronde basaltlavastenen zuil met vierkant voetstuk. Boven het voetstuk staan de wapenschilden van de gemeente, provincie en de regimenten Duke of Wellington en Leicestershire.

In 2019 en 2020 heeft beeldend kunstenaar Léon Vermunt in opdracht van de gemeente Roosendaal 11 bronzen waterspuwers gemaakt voor de nieuwe wijk Stadsoevers, Bijna allemaal varianten op hét carnavalssymbool van Roosendaal: de Tullepetaon. Het overvloedig regenwater wordt via de waterspuwers weer uitgespuugd in de Vliet. 

Er zijn 11 verschillende verschijningen van de Tullepetaon.

• Blef bij de les
• Boerke
• De aangever
• De rebel of de nozem
• Doegetsaome
• Het I.Q. van Roosendaal
• Hulde aan de muzikanten
• Nar
• Rozenhoedje
• Tullepetaon
• Vlieg d'ok mee

Urban hotspot van twee hectare in de wijk Stadsoevers, vlakbij het station. Urban Sportspark Roosendaal is vrij toegankelijk en geeft naast het skatepark (1.200m2) ruimte aan een freerun parcours, pannaveld, teqballtafel, breakdance podium en een basketbalveld. In het midden staat een uitkijktoren, de eyecatcher van waaruit je het hele park kunt overzien. Het park is zo ontworpen dat zowel beginnende als ervaren urban sporters hier de uitdaging vinden die bij hen past.

De tachtig meter lange passerelle, die op 22 juni 2014 werd geopend, verbindt het Industrieterrein Borchwerf met het terrein van het vroegere Stationspostkantoor in de Stationsstraat. Aan de kopse kanten van de passerelle is een kunstwerk van Anna Niederbremer aangebracht.

In de jaren 1920 en 1930 zijn hier huizen gebouwd naar ontwerp van Jac. Hurks in de stijl van de Amsterdamse school.